Ανασκόπηση 2011

…. Ήρθε το τέλος και αυτού του έτους, και αν δεν κάνω λάθος μόνο μια ανάρτηση έκανα για το 2011, απαράδεκτη. Μόνο αυτό λέω….




Ξεκίνησε καλά το 2011, από μελισσοκομικής άποψης, αναπτύχθηκαν τα μελίσσια ομαλά, βγήκε αρκετή γύρη αλλά μετά το Μάιο εδώ στην Στερεά Ελλάδα ξεκίνησαν τα δύσκολα!

Βγήκε ανθόμελο, όλα εντάξει αλλά μεγάλη προσοχή στα μελίσσια που είχαμε διασκορπισμένα στο διπλανό Νομό Αιτωλοακαρνανίας, λόγω των εντομοκτόνων που χρησιμοποιούνται ευρέως στις νέες ανερχόμενες καλλιέργειες όπως δαμασκηνιών, βερικοκιών κ.α.




…..και ήρθε ο ‘Ελατος, το μεγάλο ρίσκο του έτους! Τελικά μόνο οι έμπειροι και τυχεροί βγάλανε κάποιες ποσότητες μελιού στον Νομό μας….




Λίγοι είναι τελικά «μαστόρια» που μπορούν να ελέγξουν τον έλατο να δουν αν δίνει μέλι και ο καιρός ευνόησε μονάχα την ευρύτερη περιοχή του Προυσού (θέση Αραποκέφαλα, Ασπρόπυργος και άλλα), μάλλον έβαλε το χεράκι της η Παναγία….

Περιττό να πώ για την απαράδεκτη συμπεριφορά κάποιων μελισσοκόμων που έκαναν τα μέρη τσιφλίκια τους….. και έκαναν και πολύ πιο ακραία πράγματα…

Λίγα μέλια βγήκαν τελικά ανα μελίσσι όχι ιστορίες για αγρίους που λένε μερικοί (εδώ κολλάει η γνωστή ρήση «Εκει που ακούτε πολλά κεράσια πάρτε μικρό καλάθι»). Ναι μεν κάποια δυνατά μελίσσια έβαλαν τα δυνατά τους αλλά η εκτεταμένη κακοκαιρία και τα κρύα κράτησαν μέσα τα μελίσσια και όταν ήρθε η ώρα του Ελάτου πάλι, είχαν ήδη στενέψει τα περιθώρια του, ζέστανε και ξεράθηκε η ιστορία όλη… πέρασε ο καιρός πλέον μέσα στον Ιούνη είχαν «μαυρίσει» τα μελίσσια και «έπεσαν»…

Ήρθε η ώρα έκτακτης μεταφοράς….και χωρίς άλλη λύση μεταφέρθηκαν τα μελίσσια στις περιοχές Φουρνά και Αγ. Τριάδα για Δένδρο (είδος βελανιδιάς) και Καστανιά. Αν είχαμε άλλες επιλογές δεν θα μεταφέρονταν τα μελίσσια σε αυτά τα μέρη γιατί πολύ απλά το μέλι δεν είναι εμπορεύσιμο και τόσο…. Και ας είναι απ’ τα πιο θρεπτικά μέλια!






Έδωσε τα ρέστα ο Δένδρος αλλά και ζημιογόνος για τα μελίσσια κάποια στιγμή γιατί ήταν ήδη ταλαιπωρημένα απ' τον έλατο και κρατιόντουσαν ουσιαστικά τα μελίσσια από γύρες απ’ την πλούσια βλάστηση σε μεγάλα υψόμετρα άνω των 1100 μέτρων.




Και σαν «Θεού θέλοντος» ήρθε καπάκι μετά από τόσες δυσκολίες το «πρώτο βάρεμα» του Πεύκου στην Βόρεια Εύβοια όπου πήραμε πολύ καλά μέλια σε ποσότητες.

Ουσιαστικά ο Πευκος ήταν η μεγαλύτερη ανάσα για όλους σε όλη την Επικράτεια της Ελλάδος για την μελισσοκομική χρονιά του 2011, αλλιώς θα ήταν θλιβερή η κατάσταση.



Το ευχάριστο πάλι της χρονιάς ήταν το νέκταρ της Καστανιάς που βοήθησε πολύ στον Νομό μας για την παραγωγή βασιλικού πολτού, με την ιδιαίτερη οσμή από την καστανιά!



Μέτα τον πεύκο (πρώτο βάρεμα) η χάρη δεν ήρθε για το Ρείκι….. κρύα πάλι δεν άφησε το νέκταρ να ρεύσει…. Η κουμαριά δούλεψε αλλά τι σημασία είχε? Αποφεύγεται πάντα αυτό το μέλι πριν το ξεχειμώνιασμα γιατί αν δεν σφραγιστεί πρώτον ξεκινούν τα προβλήματα και δεύτερον δεν βρίσκουν ουσιαστικά γύρες και εξαντλούνται τα μελίσσια το οποίο τι σημαίνει? Καθόλου δυνατά μελίσσια για το νέο έτος…



Αυτά κατά τη δικιά μου εμπειρία και άποψη για το έτος 2011….

Εύχομαι ότι καλύτερο για το νέο έτος 2012!

Συλλογή Ανοιξιάτικης Γύρης 2011

Φέτος η συλλογή γύρης ήταν πραγματικά πλούσια παρότι οι καιρικές συνθήκες της άνοιξης ήταν άστατες!






Τοποθετήθηκαν γύρω στις 120 γυρεοπαγίδες και η περίοδος συλλογής ήταν από 1η Μαΐου μέχρι 9 Μαΐου.






Η γύρη που συλλέχτηκε φέτος είναι αρίστης ποιότητος, λόγω της ποικιλομορφίας του χρώματος (το οποίο σημαίνει ότι είναι συλλεγμένη από πολλά και διάφορα λουλούδια άρα πλούσια κατ' επέκταση σε θρεπτική αξία) και του ότι οι κόκκοι είναι μεγάλοι σε μέγεθος. Βέβαια λογω της κουνούκλας και της παπαρόυνας ειναι αρκετά εύγευστη ωστε να καταναλωθεί ευχάριστα!






Οι χρωματισμοί για παράδειγμα, απ την παπαρούνα είναι μωβ-μαύρη , κίτρινη απ’ το πουρνάρι, πορτοκαλό-κόκκινη απ' την κουνούκλα και απ' το ασπρόρεικο άσπρο-μπέζ.







Είναι συλλεγμένη από διάφορα φυτά όπως παπαρούνα (papaver rhoeas), μωβ κουνούκλα (cristus crispus), λευκή κουνούκλα (cistus salvifolius), λευκό αγριοτρίφυλλο (trifolium repens), ασπρόρεικο (Erica arborea), πουρνάρι (quercus coccifera), αγριόβικος ή καβαλαρού (vicia cracca), ασφάκα (phlomis spp), παλιούρι (paliurus aculeatus) και άλλα.



{παπαρούνα (papaver rhoeas)},







{μωβ κουνούκλα (λαδανιά) (cristus crispus)},









{λευκή κουνούκλα (λαδανιά) (cistus salvifolius)},








{λευκό αγριοτρίφυλλο (trifolium repens)},




{ασπρόρεικο (ανοιξιάτικο ρείκι) (Erica arborea)},





{πουρνάρι (quercus coccifera)},





{αγριόβικος ή καβαλαρού (vicia cracca)},





{ασφάκα (phlomis spp)},


{παλιούρι (paliurus aculeatus)}




Πως συλλέγεται άραγες? Η μέλισσα προσθέτει λίγο σάλιο και νέκταρ για να σχηματίσει στα πίσω της πόδια τους δυο κόκκους. Μαζεύει την γύρη με τα μπροστινά της πόδια και την μεταφέρει στα πισω της πόδια φτίαχνοντας τους δυο κοκκους.

Στο ακόλουθο βίντεο μαζεύει γύρη απο μια μωβ κουνούκλα. Στη συνέχεια (που δεν απεικονίζεται) παει στην είσοδο της κυψέλης οπου ειναι τοποθετημένη η γυρεοπαγίδα και στις τρύπες στριμώχνεται και πέφτει απ' τα ποδαράκια της και πέφτει (αποθηκεύεται) κάτω στο συρταράκι απ την γυρεοπαγίδα, απ' οπου κάθε απόγευμα την μαζεύουμε!






Τώρα περιμένουμε πλέον το μελίτωμα ελάτου.....

Κρήτη - 2ο Παγκρήτιο Συνέδριο Μελισσοκομίας

(Μέλισσες των Μαλίων, Κρήτη -Μινωική Εποχή)

Μετά το ξεκαθάρισμα στο δεύτερο βάρεμα πεύκου (Βόρεια Εύβοια) και πριν τον τρύγο σκέφτηκα να πάω να ξεκουραστώ μια εβδομάδα στην Κρήτη, “εκμεταλλεύοντας” και το γεγονός ότι ήταν το 2ο Παγκρήτιο Μελισσοκομικό Συνέδριο (21-22 Οκτωβρίου 2010) στην Ιεράπετρα, Λασιθίου και να γνωρίσω από κοντά την ομορφιά της Κρήτης όπως και πολλούς γνωστούς μου.




Είδα και γνώρισα από κοντά δύο μελισσοκομικά φυτά της Κρήτης όπως το αρμυρίκι (tamarix Africana) και χαρουπιά (ceratonia siliqua) και εμαθα και παρα πολλα άλλα απ' την κ. Μαρία Βαρσιδαμάκη (Γεωπόνος-Εντομολόγος) που ανέφερε «τα Μελισσοκομικά Φυτά της Κρήτης» την 2η μέρα του Συνεδρίου.

(Φωτο. : αρμυρίκι)




Χάρηκα που γνώρισα στο Συνέδριο, πολλά άτομα (φίλοι του facebook και bloggers) που γνώρισα μέσω διαδικτύου που ασχολούνται με την μελισσοκομία ερασιτεχνικά και επαγγελματικά:

Μανώλης Αγιουτάκης (arxontiko.blogspot.com),

Γιάννης Καζάνης (johnybee.blogspot.com),

Παντελής Περράκης (chaniabee.blogspot.com),

Αλέξανδρος Παπαδάκης (galifabee.blogspot.com),

Ελένη Καλλιακούδα (elenhkal.blogspot.com),

Ηρακλής Μυτιληναίος, Νίκος Κακογιαννάκης, Νίκος Περάκης, Γιώργος Ντουκάκης,
και Roger White (βασιλοτρόφος SuperBee), ο κ. Χαλεκατεβάκης Ηλίας (ΓΕ.Σ.Α.Σ.Ε) καθηγητές όπως ο κ. Χαριζάνης Πασχάλης (Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), κ. Ανδρέας Θρασυβούλου {Εργαστήριο Μελισσοκομίας και Σηροτροφίας , Σχολή Γεωπονίας ( Α.Π.Θ.)} και άτομα της ΟΜΣΕ όπως η κ. Χριστίνα Κουβαρά (ταμίας ΟΜΣΕ) και προχθές γνώρισα από κοντά στο μαγαζί μου, ήρθε η κ. Αγλαΐα Κοντοθανάση (ΟΜΣΕ- Γεωπόνος Α.Π.Θ. ΜSc- Επόπτρια Μελισσοκομίας),που με συγχαίρει για το μαγαζί μου («Ευχαριστώ») η οποία ήταν επίσης στην Κρήτη στο Συνέδριο αλλά δεν έτυχε να συστηθούμε εκεί.

Στο συνέδριο πολλές εισηγήσεις μου έκαναν εντύπωση αλλά αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση και ήταν κάτι το χρήσιμο για μένα ήταν της κ. Γούναρη Σοφία (Ερευνήτρια Ε.Θ.Ι.Α.Γ.Ε) , που αναφέρθηκε «Στα νεότερα στοιχεία για την εξάπλωση του Matsucocus Josephi στην Ελλάδα.»

Βέβαια για τους Κρητικούς μελισσοκόμους πιστεύω το μείζον θέμα ήταν το ΠΟΠ για το πευκοθύμαρο.

Για περισσότερες πληροφορίες για το 2ο Παγκρήτιο Μελισσοκομικό Συνέδριο ανατρέξετε στα ακόλουθα blog: http://galifabee.blogspot.com/ και http://chaniabee.blogspot.com/

(Μονή Τοπλού)

Σας ευχαριστώ όλους για την φιλοξενία στην Κρήτη και χάρηκα πραγματικά που σας γνώρισα όλους από κοντά.

"Μελισσοκομικό Βήμα"

Πριν από 2 εβδομάδες, πριν να βάλω το κλειδί να ανοίξω το μαγαζί με Καλημερίζει ο ταχυδρόμος και μου δίνει τον φάκελο του περιοδικού «Μελισσοκομικό Βήμα» (‘Ετος 8ο, τεύχος 47ο, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2010) και όπως το άνοιξα και ξεφύλλιζα στο τέλος είδα προς έκπληξη μου μια φωτογραφία μου! Δεν ήξερα ότι θα έγραφαν για το blog μου!





Ευχαριστώ την Ο.Μ.Σ.Ε. (Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος) για την αναφορά τους και μεταφέρω μερικά απ' τα όμορφα τους λόγια:

«Για τους Ευρυτάνες “Το Σπίτι του Μελιού” είναι το κατάστημα της οικογένειας Καρανίκα, περίφημο για την ποιότητα του μελιού της.»

«....συστήνεται ανεπιφύλακτα από όλους τους ασχολούμενους με τον χώρο των μελισσοκομικών ιστολογιών.»

«Και όλα αυτά συνοδευόμενα με όμορφες εντυπωσιακές εικόνες αλπικού τοπίου, που αποδεικνύουν την ερωτική σχέση της μέλισσας και του μελισσοκόμου με το φυσικό περιβάλλον.»

"Ορεινό Ανθόμελο Ευρυτανίας"

Ήρθε το τέλος της μελισσοκομικής χρονιάς τους έτους 2010 στον Νομό Ευρυτανίας και ανήμερα της Παναγίας της Στάνας (8 Σεπτεμβρίου) στα Άγραφα Ευρυτανίας τελειώσαμε τον τρύγο στο περδικάκι, ρίγανη και γαλαζούλα μετά από μια εβδομαδα.





Το περδικάκι, αναφέρεται σε άλλα 2 μελισσοκομικά blog (kokkini-melissa.blogspot.com & trikalinos-meli.blogspot.com), είναι ένα φυτό πολύ γνωστό στους μελισσοκόμους της περιοχής μας.



Το περδικάκι έχει την συνήθεια να φύεται (ευδοκιμεί περισσότερο στην τούνδρα άνω των 1500 μέτρων) στο φαλακρό μέρος του βουνού πιο ψηλά απ’ όπου φύονται τα έλατα και να ανθίζει πρώτα πιο ψηλά στο βουνό και σιγά- σιγά σε χαμηλότερο υψόμετρο. Ανθίζει τέλη Ιουλίου μέχρι μέσα Αυγούστου. Η επιστημονική του ονομασία είναι satureja montana και πολλοί το μπερδεύουν με το thymus praecox Albus (άσπρο θυμάρι, white moss thyme/white creeping thyme) αλλά το θυμάρι έχει πιο στρογγυλά φύλλα, τα άνθη είναι σχεδόν όμοια σε όψη.

Η ρίγανη στα δικά μας βουνά είναι η origanum heracleoticum L. (greek oregano). Φέτος νομίζω είχε την τιμητική της, έβρεξε την κατάλληλη στιγμή τον Ιούνιο και τον Ιούλιο και έδωσε αρκετό νέκταρ.

Η γαλαζούλα (το blog kokkini-melissa.blogspot.com το αναφέρει ως «ρούδι» αλλα εμεις εδώ στην Ευρυτανία το λέμε γαλαζούλα) είναι ένα φυτό πάλι πολύ γνωστό και μεγάλου μελισσοκομικού ενδιαφέροντας στην Ευρυτανία ως προς την γύρη και το νέκταρ που προσφέρει τον Αύγουστο.





Ευδοκιμεί σε μεγάλα υψόμετρο με πολύ απόκρημνα βράχια και ξηρό κλίμα. Το επιστημονικό του όνομα είναι salvia clevelandii (“pozo blue”-alpine Cleveland-musk sage-blue sage), είναι όψιμο φασκόμηλο (αλισφακιά). {Δεν έχει καμία σχέση με το γαλάζιο αγκάθι που είναι επίσης μελισσοκομικό φυτό eryngium planum (blue sea holly)}










Όσον αφορά το μέλι που βγάλαμε? Ξεχωριστό όπως πάντα! «Ανώτερο απ το θυμάρι» όπως λένε οι πελάτες μας που το έχουν δοκιμάσει και ντόπιοι γνωστοί μας μελισσοκόμοι για τη γεύση του! Το μέλι από περδικάκι, ρίγανη και άλλα αγρια λούλουδια των βουνών φέτος είναι ανοιχτόχρωμο (σε σχέση με το μέλι ελατήσιο στην παρακάτω φωτογραφία), παχύρρευστο, τέλειο σε άρωμα (κατά την γνώμη μου ) και άριστη υφή στην γλώσσα!







Ο απολογισμός του τελευταίου τρύγου στον Νομό Ευρυτανίας ήταν γενικά μια μέτρια προς άσχημη (περισσότερο) χρονιά το 2010. Νομίζω ότι άκαρπες ήταν οι προσπάθειες μας να συντηρήσουμε τα μελίσσια δυνατά για τις επόμενες μελιτοεκκρίσεις και να βγάλουμε τις αναμενόμενες ποσότητες μελιού.
Όλα τα προβλήματα δημιουργήθηκαν λόγο έλλειψης βροχής τον Αύγουστο . Το περδικάκι άνθισε ψηλά στο βουνό αλλά όχι χαμηλά (κάτω φωτογραφία). Ευτυχώς μας έσωσε λίγο η ρίγανη και η γαλαζούλα.



Ο κισσός (hedera helix-english ivy) παρατηρήσαμε αυτή την εβδομάδα δεν άνοιξε καλά και εκεί που άνοιξε δεν δίνει τίποτα….μάταια τον ψάχνουν όμως όλων των ειδών εντόμων.



Περιμένουμε τα ρείκια (Ν. Αιτωλοακαρνανία) και τον πεύκο {δευτερο βάρεμα} (Ν. Εύβοια) για τις μεταφορές για να έχουν καλό ξεχειμώνιασμα και να συμπληρώσουμε το «χαμένο έδαφος» σε ποσότητες μελιού….γενίκα μια απαισιοδοξία επικρατεί όμως…..δεν έχει δώσει κανένα απ τα δυο καλά δείγματα λόγο έλλειψης βροχής (σε μερικά μέρη τα ρείκια άνοιξαν απ’ τις πολλές βροχές του Ιουλίου στα τέλη του μηνός).

Πιστεύω όμως τα δυνατά μελίσσια θα μας δώσουν κάτι. ………