Συλλογή Ανοιξιάτικης Γύρης 2011

Φέτος η συλλογή γύρης ήταν πραγματικά πλούσια παρότι οι καιρικές συνθήκες της άνοιξης ήταν άστατες!






Τοποθετήθηκαν γύρω στις 120 γυρεοπαγίδες και η περίοδος συλλογής ήταν από 1η Μαΐου μέχρι 9 Μαΐου.






Η γύρη που συλλέχτηκε φέτος είναι αρίστης ποιότητος, λόγω της ποικιλομορφίας του χρώματος (το οποίο σημαίνει ότι είναι συλλεγμένη από πολλά και διάφορα λουλούδια άρα πλούσια κατ' επέκταση σε θρεπτική αξία) και του ότι οι κόκκοι είναι μεγάλοι σε μέγεθος. Βέβαια λογω της κουνούκλας και της παπαρόυνας ειναι αρκετά εύγευστη ωστε να καταναλωθεί ευχάριστα!






Οι χρωματισμοί για παράδειγμα, απ την παπαρούνα είναι μωβ-μαύρη , κίτρινη απ’ το πουρνάρι, πορτοκαλό-κόκκινη απ' την κουνούκλα και απ' το ασπρόρεικο άσπρο-μπέζ.







Είναι συλλεγμένη από διάφορα φυτά όπως παπαρούνα (papaver rhoeas), μωβ κουνούκλα (cristus crispus), λευκή κουνούκλα (cistus salvifolius), λευκό αγριοτρίφυλλο (trifolium repens), ασπρόρεικο (Erica arborea), πουρνάρι (quercus coccifera), αγριόβικος ή καβαλαρού (vicia cracca), ασφάκα (phlomis spp), παλιούρι (paliurus aculeatus) και άλλα.



{παπαρούνα (papaver rhoeas)},







{μωβ κουνούκλα (λαδανιά) (cristus crispus)},









{λευκή κουνούκλα (λαδανιά) (cistus salvifolius)},








{λευκό αγριοτρίφυλλο (trifolium repens)},




{ασπρόρεικο (ανοιξιάτικο ρείκι) (Erica arborea)},





{πουρνάρι (quercus coccifera)},





{αγριόβικος ή καβαλαρού (vicia cracca)},





{ασφάκα (phlomis spp)},


{παλιούρι (paliurus aculeatus)}




Πως συλλέγεται άραγες? Η μέλισσα προσθέτει λίγο σάλιο και νέκταρ για να σχηματίσει στα πίσω της πόδια τους δυο κόκκους. Μαζεύει την γύρη με τα μπροστινά της πόδια και την μεταφέρει στα πισω της πόδια φτίαχνοντας τους δυο κοκκους.

Στο ακόλουθο βίντεο μαζεύει γύρη απο μια μωβ κουνούκλα. Στη συνέχεια (που δεν απεικονίζεται) παει στην είσοδο της κυψέλης οπου ειναι τοποθετημένη η γυρεοπαγίδα και στις τρύπες στριμώχνεται και πέφτει απ' τα ποδαράκια της και πέφτει (αποθηκεύεται) κάτω στο συρταράκι απ την γυρεοπαγίδα, απ' οπου κάθε απόγευμα την μαζεύουμε!






Τώρα περιμένουμε πλέον το μελίτωμα ελάτου.....

Κρήτη - 2ο Παγκρήτιο Συνέδριο Μελισσοκομίας

(Μέλισσες των Μαλίων, Κρήτη -Μινωική Εποχή)

Μετά το ξεκαθάρισμα στο δεύτερο βάρεμα πεύκου (Βόρεια Εύβοια) και πριν τον τρύγο σκέφτηκα να πάω να ξεκουραστώ μια εβδομάδα στην Κρήτη, “εκμεταλλεύοντας” και το γεγονός ότι ήταν το 2ο Παγκρήτιο Μελισσοκομικό Συνέδριο (21-22 Οκτωβρίου 2010) στην Ιεράπετρα, Λασιθίου και να γνωρίσω από κοντά την ομορφιά της Κρήτης όπως και πολλούς γνωστούς μου.




Είδα και γνώρισα από κοντά δύο μελισσοκομικά φυτά της Κρήτης όπως το αρμυρίκι (tamarix Africana) και χαρουπιά (ceratonia siliqua) και εμαθα και παρα πολλα άλλα απ' την κ. Μαρία Βαρσιδαμάκη (Γεωπόνος-Εντομολόγος) που ανέφερε «τα Μελισσοκομικά Φυτά της Κρήτης» την 2η μέρα του Συνεδρίου.

(Φωτο. : αρμυρίκι)




Χάρηκα που γνώρισα στο Συνέδριο, πολλά άτομα (φίλοι του facebook και bloggers) που γνώρισα μέσω διαδικτύου που ασχολούνται με την μελισσοκομία ερασιτεχνικά και επαγγελματικά:

Μανώλης Αγιουτάκης (arxontiko.blogspot.com),

Γιάννης Καζάνης (johnybee.blogspot.com),

Παντελής Περράκης (chaniabee.blogspot.com),

Αλέξανδρος Παπαδάκης (galifabee.blogspot.com),

Ελένη Καλλιακούδα (elenhkal.blogspot.com),

Ηρακλής Μυτιληναίος, Νίκος Κακογιαννάκης, Νίκος Περάκης, Γιώργος Ντουκάκης,
και Roger White (βασιλοτρόφος SuperBee), ο κ. Χαλεκατεβάκης Ηλίας (ΓΕ.Σ.Α.Σ.Ε) καθηγητές όπως ο κ. Χαριζάνης Πασχάλης (Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), κ. Ανδρέας Θρασυβούλου {Εργαστήριο Μελισσοκομίας και Σηροτροφίας , Σχολή Γεωπονίας ( Α.Π.Θ.)} και άτομα της ΟΜΣΕ όπως η κ. Χριστίνα Κουβαρά (ταμίας ΟΜΣΕ) και προχθές γνώρισα από κοντά στο μαγαζί μου, ήρθε η κ. Αγλαΐα Κοντοθανάση (ΟΜΣΕ- Γεωπόνος Α.Π.Θ. ΜSc- Επόπτρια Μελισσοκομίας),που με συγχαίρει για το μαγαζί μου («Ευχαριστώ») η οποία ήταν επίσης στην Κρήτη στο Συνέδριο αλλά δεν έτυχε να συστηθούμε εκεί.

Στο συνέδριο πολλές εισηγήσεις μου έκαναν εντύπωση αλλά αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση και ήταν κάτι το χρήσιμο για μένα ήταν της κ. Γούναρη Σοφία (Ερευνήτρια Ε.Θ.Ι.Α.Γ.Ε) , που αναφέρθηκε «Στα νεότερα στοιχεία για την εξάπλωση του Matsucocus Josephi στην Ελλάδα.»

Βέβαια για τους Κρητικούς μελισσοκόμους πιστεύω το μείζον θέμα ήταν το ΠΟΠ για το πευκοθύμαρο.

Για περισσότερες πληροφορίες για το 2ο Παγκρήτιο Μελισσοκομικό Συνέδριο ανατρέξετε στα ακόλουθα blog: http://galifabee.blogspot.com/ και http://chaniabee.blogspot.com/

(Μονή Τοπλού)

Σας ευχαριστώ όλους για την φιλοξενία στην Κρήτη και χάρηκα πραγματικά που σας γνώρισα όλους από κοντά.

"Μελισσοκομικό Βήμα"

Πριν από 2 εβδομάδες, πριν να βάλω το κλειδί να ανοίξω το μαγαζί με Καλημερίζει ο ταχυδρόμος και μου δίνει τον φάκελο του περιοδικού «Μελισσοκομικό Βήμα» (‘Ετος 8ο, τεύχος 47ο, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2010) και όπως το άνοιξα και ξεφύλλιζα στο τέλος είδα προς έκπληξη μου μια φωτογραφία μου! Δεν ήξερα ότι θα έγραφαν για το blog μου!





Ευχαριστώ την Ο.Μ.Σ.Ε. (Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος) για την αναφορά τους και μεταφέρω μερικά απ' τα όμορφα τους λόγια:

«Για τους Ευρυτάνες “Το Σπίτι του Μελιού” είναι το κατάστημα της οικογένειας Καρανίκα, περίφημο για την ποιότητα του μελιού της.»

«....συστήνεται ανεπιφύλακτα από όλους τους ασχολούμενους με τον χώρο των μελισσοκομικών ιστολογιών.»

«Και όλα αυτά συνοδευόμενα με όμορφες εντυπωσιακές εικόνες αλπικού τοπίου, που αποδεικνύουν την ερωτική σχέση της μέλισσας και του μελισσοκόμου με το φυσικό περιβάλλον.»

"Ορεινό Ανθόμελο Ευρυτανίας"

Ήρθε το τέλος της μελισσοκομικής χρονιάς τους έτους 2010 στον Νομό Ευρυτανίας και ανήμερα της Παναγίας της Στάνας (8 Σεπτεμβρίου) στα Άγραφα Ευρυτανίας τελειώσαμε τον τρύγο στο περδικάκι, ρίγανη και γαλαζούλα μετά από μια εβδομαδα.





Το περδικάκι, αναφέρεται σε άλλα 2 μελισσοκομικά blog (kokkini-melissa.blogspot.com & trikalinos-meli.blogspot.com), είναι ένα φυτό πολύ γνωστό στους μελισσοκόμους της περιοχής μας.



Το περδικάκι έχει την συνήθεια να φύεται (ευδοκιμεί περισσότερο στην τούνδρα άνω των 1500 μέτρων) στο φαλακρό μέρος του βουνού πιο ψηλά απ’ όπου φύονται τα έλατα και να ανθίζει πρώτα πιο ψηλά στο βουνό και σιγά- σιγά σε χαμηλότερο υψόμετρο. Ανθίζει τέλη Ιουλίου μέχρι μέσα Αυγούστου. Η επιστημονική του ονομασία είναι satureja montana και πολλοί το μπερδεύουν με το thymus praecox Albus (άσπρο θυμάρι, white moss thyme/white creeping thyme) αλλά το θυμάρι έχει πιο στρογγυλά φύλλα, τα άνθη είναι σχεδόν όμοια σε όψη.

Η ρίγανη στα δικά μας βουνά είναι η origanum heracleoticum L. (greek oregano). Φέτος νομίζω είχε την τιμητική της, έβρεξε την κατάλληλη στιγμή τον Ιούνιο και τον Ιούλιο και έδωσε αρκετό νέκταρ.

Η γαλαζούλα (το blog kokkini-melissa.blogspot.com το αναφέρει ως «ρούδι» αλλα εμεις εδώ στην Ευρυτανία το λέμε γαλαζούλα) είναι ένα φυτό πάλι πολύ γνωστό και μεγάλου μελισσοκομικού ενδιαφέροντας στην Ευρυτανία ως προς την γύρη και το νέκταρ που προσφέρει τον Αύγουστο.





Ευδοκιμεί σε μεγάλα υψόμετρο με πολύ απόκρημνα βράχια και ξηρό κλίμα. Το επιστημονικό του όνομα είναι salvia clevelandii (“pozo blue”-alpine Cleveland-musk sage-blue sage), είναι όψιμο φασκόμηλο (αλισφακιά). {Δεν έχει καμία σχέση με το γαλάζιο αγκάθι που είναι επίσης μελισσοκομικό φυτό eryngium planum (blue sea holly)}










Όσον αφορά το μέλι που βγάλαμε? Ξεχωριστό όπως πάντα! «Ανώτερο απ το θυμάρι» όπως λένε οι πελάτες μας που το έχουν δοκιμάσει και ντόπιοι γνωστοί μας μελισσοκόμοι για τη γεύση του! Το μέλι από περδικάκι, ρίγανη και άλλα αγρια λούλουδια των βουνών φέτος είναι ανοιχτόχρωμο (σε σχέση με το μέλι ελατήσιο στην παρακάτω φωτογραφία), παχύρρευστο, τέλειο σε άρωμα (κατά την γνώμη μου ) και άριστη υφή στην γλώσσα!







Ο απολογισμός του τελευταίου τρύγου στον Νομό Ευρυτανίας ήταν γενικά μια μέτρια προς άσχημη (περισσότερο) χρονιά το 2010. Νομίζω ότι άκαρπες ήταν οι προσπάθειες μας να συντηρήσουμε τα μελίσσια δυνατά για τις επόμενες μελιτοεκκρίσεις και να βγάλουμε τις αναμενόμενες ποσότητες μελιού.
Όλα τα προβλήματα δημιουργήθηκαν λόγο έλλειψης βροχής τον Αύγουστο . Το περδικάκι άνθισε ψηλά στο βουνό αλλά όχι χαμηλά (κάτω φωτογραφία). Ευτυχώς μας έσωσε λίγο η ρίγανη και η γαλαζούλα.



Ο κισσός (hedera helix-english ivy) παρατηρήσαμε αυτή την εβδομάδα δεν άνοιξε καλά και εκεί που άνοιξε δεν δίνει τίποτα….μάταια τον ψάχνουν όμως όλων των ειδών εντόμων.



Περιμένουμε τα ρείκια (Ν. Αιτωλοακαρνανία) και τον πεύκο {δευτερο βάρεμα} (Ν. Εύβοια) για τις μεταφορές για να έχουν καλό ξεχειμώνιασμα και να συμπληρώσουμε το «χαμένο έδαφος» σε ποσότητες μελιού….γενίκα μια απαισιοδοξία επικρατεί όμως…..δεν έχει δώσει κανένα απ τα δυο καλά δείγματα λόγο έλλειψης βροχής (σε μερικά μέρη τα ρείκια άνοιξαν απ’ τις πολλές βροχές του Ιουλίου στα τέλη του μηνός).

Πιστεύω όμως τα δυνατά μελίσσια θα μας δώσουν κάτι. ………

Θυμάρια.....

Πάνε και τα θυμάρια! Αργήσαμε βέβαια να τρυγήσουμε κατά 2-3 μέρες τα μελίσσια στο Κομηλιό/Δράγανο, Λευκάδος αλλά ξεκούραστα τρυγήθηκαν αφού ένας κρύος αεράκος σε δρόσιζε που και που ανήμερα της Αγ. Παρασκευής και σχεδόν όλες τις επόμενες μέρες.





Όλη την εβδομάδα ‘δω ‘κει ήταν ακόμη ανθισμένα μερικά θυμαράκια αλλά ήρθε το τέλος του θυμαριού αφού τα μελίσσια ήταν σε μια κατάσταση βαθιάς πείνας λίγο προτού ξεκινήσουν να τρώνε τα αποθέματα τους….(αχ αυτό το απόθεμα πόσο πολύτιμο ήταν για μας!)…άρα έπρεπε οπωσδήποτε να τρυγηθούν και αν μεταφερθούν εσπευσμένα.




Την τελευταία μέρα επίσης ευχάριστο ήταν που πάνω στον τρύγο οι μέλισσες ήταν πολύ ήρεμες και τρυγούσαμε χωρίς μάσκα (και γάντια αλλά συνήθως δουλεύουμε πάντα χωρίς γάντια). Το δυσάρεστο και το αγχωτικό ήταν που έπρεπε να προσέχουμε βέβαια να μην «μουστώσουν» τα μελίσσια στα μέλια (πλαίσια που πήραμε) και έτσι κλείναμε ορμητικά τα πατώματα με ταινίες όπου υπήρχε έστω μια χαραμάδα για να μην μπαίνουν μέσα μέλισσες και να μην τους «μύριζε» και υπάρξει πρόβλημα λεηλασιών (αυτό πάντα γίνεται όταν τα μελίσσια είναι σε κατάσταση πείνας και δεν βρίσκουν σχεδόν τίποτα έξω στην φύση).


Ουσιαστικά δουλεύαμε εντατικά και με γρήγορο ρυθμό που σημαίνει και κούραση και σπάσιμο νεύρων αλλά ο αεράκος σε ξεκούραζε …..όπως και ο τζίτζικας έκανε αυτό το τραγουδάκι του και χαμογελούσες….



Κάθε βραδάκι πηγαίναμε και τρώγαμε στον αδελφό μου τον Σωτήρη στο μαγαζί του στο Νύδρι, Λευκάδος «Ο Σωτήρης» ψησταριά-οβελιστηριο και κόβαμε κηρήθρα και μασούσαμε εμείς και κερνούσαμε και τους πελάτες! …και όλοι έγλυφαν τα δάχτυλα τους! Τελικά το μέλι βγήκε το κάτι άλλο! Εξαιρετικό σε άρωμα και παχύρρευστο αλλά όχι μεγάλες ποσότητες!





(Βασιλική, Λευκάδος)


(Νυδρί, Λευκάδος)


Αφού τρυγήθηκαν όλα τα μελίσσια την τελευταία μέρα καθίσαμε και ξεκουραστήκαμε και περιμέναμε να σουρουπώσει….ώρα για φόρτωμα….αφού ήταν κατεβασμένα (μονώροφα) σχεδόν όλα τα μελίσσια ήταν αναμενόμενο να φορτώσω και εγώ.... για να φύγουμε πιο γρήγορα από την Λευκάδα….




Και ξεκινήσαμε το ταξίδι….


Χαιρετάμε την Λευκάδα στην γέφυρα!

Τα μεσάνυχτα-ξεμερώματα φτάσαμε πάνω στα Γάβρενα μια τοποθεσία στο χωριό Αγ. Δημήτριος, 35-45 λεπτά με το φορτηγό πιο πέρα απ το χωριό μου την Χρύσω, (Νομός Ευρυτανίας)….τα «αράξαμε» εκεί για περδικάκι και ρίγανη όπου τα μελίσσια που έχουμε μόνιμα στην Χρύσω στην τοποθεσία ΑΪρος άσπρισαν μέσα.






Τελικά φτάσαμε στο Καρπενήσι…..με τον ήλιο να με «στραβωνει»……αυτά έχει η νομαδική μελισσοκομία…Καλή συνέχεια…..