Τρίτη 13 Ιουλίου 2010

"Μελισσοκομική Επιθεώρηση"



Την Δευτέρα το πρωί ο ταχυδρόμος μου παρέδωσε το περιοδικό "Μελισσοκομική Επιθεώρηση" (να είμαι ειλικρινής το περίμενα πως και πως γιατί με είχε ενημερώσει τηλεφωνικά και μου ζήτησε την άδεια μου ο Αλέξανδρος Παπαχριστοφόρου, ενώ βρισκόμουν στο εξωτερικό, ότι θα ήθελε να γράψει για μένα και το ιστιολογιο μου σε μια στήλη του τεύχος Ιούλιος - Αύγουστος 2010).



Ενώ ξεφύλλιζα το περιοδικό (που το κάνω πλέον εδώ και πάνω από μια δεκαετία) στις σελίδες 282-284 έπεσα πάνω στο άρθρο "Η Μελισσοκομία στο Internet".



Συνάντησα και τους γνωστούς μου συναδέλφους (και πολύ καλούς μου facebook friends) Χρήστο Μεντεσίδη και Παναγιώτη Παναγιωτόπουλο με τα δικά τους ιστιολόγια (Kavala's Bees και Μελισσοκομικά Φυτά αντίστοιχα) τα οποια βέβαια παρακολουθώ και το ιστιολόγιο που απλά παρακολουθώ του GrypasBees (του Ευθύμη).

Χάρηκα ιδιαίτερα που είμασταν όλοι παρέα στο άρθρο γιατί γνωρίζω πολυ καλά τα πρώτα δυο παιδιά που αναφέρω.





Θα ήθελα να ευχαριστήσω το περιοδικό "Μελισσοκομική Επιθεώρηση" και ιδιαίτερα τον Αλέξανδρο Παπαχριστοφόρου που μου έκαναν αυτή την τιμή!

Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τον Γιάννη Καζάνη ("Κρητικά και Μελισσοκομικά") και τον Αλέξανδρο Παπαδάκη ("Γαλιφιανή Μέλισσα") που με βοήθησαν με τις τεχνικές συμβουλές τους να στήσω το ιστιολόγιο μου!

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Ο 'Ελατος που μας τρέλανε φέτος.....

Ο Έλατος εδώ στην Ευρυτανία είχε δώσει δείγματα ότι άρχισε να δίνει μέλι από τις 20 περίπου Απρίλη σε κάποιες τοποθεσίες προς τα Άγραφα… δούλευε αρκετά καλά ο κοριός (το γνωστό μαύρο έντομο Cinara Confiniο) αφού “άσπρισαν” μέσα τα μελίσσια τη συγκεκριμένη περίοδο.




Παρότι όμως που ήταν έτσι τα πράγματα είχαμε τους ενδοιασμούς μας ότι δεν θα ήταν μία καλή μελισσοκομική χρονιά για τον έλατο και γενικά η χρόνια για τα μελίσσια λόγο υψηλών θερμοκρασιών για την εποχή , μεγάλο πρόβλημα συλλογής γύρης και τεράστια ανομβρία στην αρχή της πρώιμης άνοιξης του φετινού έτους 2010 .


“Bρε παιδί πολύ νωρίς είναι…δεν υπάρχει περίπτωση κάτι θα πάει στραβά!!!” λέγαμε με τους άλλους έμπειρους μελισσοκόμους.



Θυμάμαι στις 6 Απριλίου, μετά το Πάσχα κοιτούσαμε με τον Αρχιμ. Δαμασκηνό (μελισσοκόμος-γεωπόνος , μοναχός της Μονής Τατάρνας) το blog του μελισσοκόμου κ. Θεοδόση Κατσαρό (kokkini-melissa.blogspot.com) που έλεγε για τον κοριό και λέγαμε ότι αυτό δεν είναι και τόσο καλό τόσο πρώιμα!

(Μπαγασάκη, Ευρυτανίας)

Αφού δούλευαν τα μελίσσια υποθέσαμε ότι ήρθε η ώρα και για τρύγο …..ελα ντε που ξεκίνησαν οι βροχές μέσα Μαΐου μέχρι και τα τέλη Μαΐου που τον έκοβε τον έλατο!! Άντεξε σε κάποιες περιοχές ο κοριός αλλά όχι για πολύ…. Εξαφανίστηκε!!!!.....ουσιαστικά αρχές Ιουνίου τέλος για τον κοριό που σημαίνει ότι ήταν «λίγα τα ψωμιά» του έλατου ακόμη.

Δούλευαν το πρωί τα μελίσσια αλλά μετά έκοβαν, ξεκίνησε και ο κόμπος (physokermes) κάποια στιγμή τα μέσα- τέλη Μαΐου σε πολλές περιοχές τις Ευρυτανίας και δείγματα από φούσκα αλλά ουσιαστικά δεν δίνουμε ποτέ τόση σημασία σε αυτό γιατί δεν δίνει τίποτα το αξιόλογο σε μέλι. Φούντα μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις το συναντήσαμε.

Ουσιαστικά μας έπιασε όλους απελπισία τι θα κάνουμε, τι θα απογίνουμε φέτος, δεν πήραμε που δεν πήραμε ανθόμελα, λέγαμε αν δεν πάρουμε και απ τον έλατο..πάμε καταστραφήκαμε! ‘Έκανε πολύ κρύο τον Μάιο και πανικοβληθήκαμε….


Θυμάμαι συγκεκριμένα την Παρασκευή 28 Μαίου που είχαμε πάει Σοφάδες, Καρδίτσα το πρωί να πάρουμε νέα μηχανήματα (απολεπιστήρα και μελιτοεξαγωγέα) απ’ την Api-tec (Μ&Δ Ευαγγελόπουλος) και στην διαδρομή πίσω στα Φουρνά Ευρυτανίας, κοιτούσαμε τα έλατα και τον κοριό με τον πατέρα μου αλλά έκανε πολύ κρύο να τον δουλέψουν οι μέλισσες.



Το βράδυ της ίδιας μέρας έρχεται στο μαγαζί μου «Το Σπίτι του Μελιού» ένας φίλος και “μεγάλος” μελισσοκόμος (με σχεδόν 1000 μελίσσια απ την Καρδίτσα τον κύριο Αποστόλη) να λέει στον πατέρα μου “Γιώργο δεν πρόκειται να πάρουμε σταγόνα απ’ τον έλατο έτσι όπως μας τα κάνει ο καιρός, βάζουνε, κάθονται μέσα τρώνε, γονιάζουν και άντε απ’ την αρχή..την πατήσαμε φέτος”.

Και εγώ όπως πάντα αισιόδοξη του λέω “κ. Αποστόλη μην γκρινιάζετε κάτι θα πάρουμε δεν υπάρχει περίπτωση, «οργώσαμε» όλη την Ευρυτανία. Είναι νωρίς θα τρυγήσουμε μέσα Ιουνίου.”

‘Έφυγα απ το μαγαζί και πήγα στο ταξιδιωτικό γραφείο να πάρω το εισιτήριο μου για την Νέα Υόρκη, Η.Π.Α. γιατί έχασα τον θειο μου απροσδόκητα και έπρεπε να του πω το τελευταίο αντίο.

Και λέει στον πατέρα μου ο κ. Αποστόλης “Έχει δίκιο αυτό το κορίτσι Γιώργο, κάτι θα πάρουμε δεν βαριέσαι”.


(Χρύσω, Ευρυτανίας)


Άρχισε και η καβαλαρού και άλλα άνθη του δάσους να δίνουν μέλι αλλά τίποτα το αξιόλογο. Το πρόβλημα μας μετά ήταν ότι έχουμε και τα θυμάρια και να έχω τον πατέρα μου να μου λέει τηλεφωνικά στην Νέα Υόρκη “Λίτσα πρέπει να επιστρέψεις σύντομα γιατί πρέπει να τρυγήσουμε.” . Έπρεπε οπωσδήποτε να τρυγηθούν τα μελίσσια και να προετοιμαστούν να πάνε στα θυμάρια.

(Μικρό Χωριό, Ευρυτανίας)

Και τελικά αρχίσαμε τους τρύγους μέσα Ιουνίου (πήγαμε μελίσσια στα θυμάρια άρον-άρον μετά τους τρύγους απ'τις τοποθεσίες Μικρο Χωριό και Μπαγασάκη) μέχρι και προχθές τελειώσαμε τον τρύγο σε όλα τα μελίσσια στην Χρύσω, μόλις είχαν ξεγoνιάσει τα μελίσσια, τα σκαμπανεβάσματα του καιρού έκαναν τα μελίσσια να γονιάζουν πάρα πολύ και δημιουργούσε πρόβλημα στο να τρυγηθούν αποτελεσματικά.









(Χρύσω, Ευρυτανίας)



Μετά είχαμε και τις καστανιές που ήταν κάτασπρες και έπρεπε να «κόψουμε» παραφυάδες, όμως η καστανιά δεν άντεξε γιατί μόλις λουλούδιασε (άνθισε) έβρεξε! Σχεδόν όλη την εβδομάδα κάθε μεσημέρι-απόγευμα βρέχει….πάει και η καστανιά!



Τον έλατο πλέον τον αποχαιρετήσαμε εδώ και ένα μήνα σχεδόν, βγήκε ένα μέλι πολύ αρωματικό, πάρα πολύ παχύρρευστο και σκούρο σε χρώμα! Δεν θα το έλεγα χάλια σε απολογισμό μελιού ανά μελίσσι αλλά ούτε τις μισές ποσότητες της περσινής χρονιάς.

Άντε του χρόνου περισσότερα και όχι τοση "παιδεμάρα" (κούραση) όπως φέτος.

Χαιρετάμε τη ρίγανη που είναι στην αρχή του άνθους του εδώ στην Ευρυτανία και ακούσαμε τα ευχάριστα νέα απ’ την θυμάρια στην Λευκάδα απόψε απ' τον μελισσοκόμο πάπα-Κώστα ότι πάνε πολύ καλά! Αυτό που θέλουμε είναι να ζεστάνει λίγο ακόμη!

Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010

Κράζοντας τα "Πρωτογόνια"...



Πριν 2 εβδομάδες είχαμε έντονη δραστηριότητα σμηνουργιών στα έλατα, τώρα βέβαια αυτό έχει σταματήσει λόγω του ότι έχει πέσει δραματικά η θερμοκρασία στον Νομό Ευρυτανίας και καθημερινά βρέχει εδώ και μια εβδομάδα.

Μερικοί μελισσοκόμοι παραξενεύτηκαν απ' το γεγονός ότι σμηνουργούν τέτοια εποχή τα μελίσσια θεωρώντας ότι είναι τέλη Ιούνη και είναι κάτι σπάνιο.

Όχι δεν είναι κάτι το σπάνιο εδώ στα ορεινά...συνήθεις είναι! Πριν αρκετά χρόνια, ακόμη και τώρα οι παλιοί όταν σμηνουργεί ένα μελίσσι λένε "Πάμε να κράξουμε το μελίσσι" εννοώντας ότι θα τρίψουν μελισσόχορτο να γυρίσει πίσω η σμηνουργία, ή όταν ήταν το "σμάρι" στον αέρα εν πτήση να ρίξουν χαλίκια να πέσει καταγής το "σμάρι".


Πάμε να σας δείξω πως "κράζουμε" ενα "σμάρι" μέσα σε μια παραδοσιακή κυψέλη της Ευρυτανίας, το οποίο λεγεται "κερνί" . Τρίβουμε αρκετά καλά το εσωτερικό του κερνιού με μελισσόχορτο (το γνωστό βότανο).



Και σαν στρατιωτίνες μπαίνουν μέσα στο "κερνί" οι μέλισσες....





Μια μέρα ενας γεωπόνος απ' την Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης που μας έκανε καταμέτρηση των μελισσιών για την θεώρηση του μελισσοκομικού βιβλιαρίου, παραξενεύτηκε οτι τρίβοντας μελισσόχορτο το μελίσσι επιστρέφει έκει που το "κράζεις".



...αυτά είναι ένα απ' τα μυστικά της μελισσοκομίας....

Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

Σμηνουργίες.......μέσα στα έλατα.....


Σμηνουργίες..... απ' την μία έχουν πλάκα και απ την άλλη πολύ φασαρία, προσφέρει και πονοκεφάλους και στενοχώριες!!

Πριν λίγες μέρες τρυγούσαμε με τον πατέρα μου μελίσσια στις τοποθεσίες Μπαγασάκη Ευρυτανίας και Μικρό Χωριό Ευρυτανίας.




Είχαμε τρυγήσει στο Μικρό Χωριό την Τετάρτη και την Πέμπτη είχαμε πάει να βάλουμε τις κερήθρες τις τρυγημένες στα μελίσσια πάλι και μετά πήγαμε να τρυγήσουμε στο Μπαγασάκη και μόλις φτάνουμε τι να δούμε ένα θηρίο μελίσσι να είναι στο αέρα. Πεταγόμαστε απ' το φορτηγό να το προλάβουμε.



-"Λίτσα κοίτα το...να δεις που θα καθίσει να πάω να πάρω λίγο μελισσόχορτο να το κράξω και ένα πάτωμα με πλαίσια" μου λέει ο πατέρας μου.

Ε το είδα έκατσε πάνω στην κορυφή απ τον έλατο και μετά πήρα το βλέμμα μου από εκεί, έμεινα ήσυχη και σίγουρη οτι έκατσε εκεί. Ανεβαίνει πάνω στον έλατο ο πατέρας...τίποτα δεν βλέπει ουτε ακούει...

-"Λίτσα είσαι σίγουρη ότι έκατσε εδώ..???"...γελάει
-"Μα το είδα..ε κοίτα και στον διπλανό"

...πάει κοιτάει στο διπλανό...ΤΖΙΦΟΣ.....έφυγε είχε παει πιο κάτω μέσα στο ελατοδάσος το "γονίδι"....είναι δύσκολο να βρείς και να δείς που κάθεται μέσα στα έλατα ένα "σμάρι"/"γονίδι".



Τελικά όλο με πείραζε ο πατέρας μου μετά.....δεν βαριέσαι στεναχωρήθηκα αλλά είχα και τον πατέρα που μου έλεγε συνέχεια αστεία όταν τρυγούσαμε....

-"Α ρε Λίτσα...Εχασες το μελισσάκι μου.......α ρε Λίτσα"

Πέμπτη 13 Μαΐου 2010

Πλούσια Συλλογή Γύρης...


Φέτος λόγω ανομβρίας φοβηθήκαμε πάρα πολύ ότι δεν θα μπορέσουμε να μαζέψουμε γύρη. Τελικά τα καταφέραμε και συλλέξαμε αρκετή σε πολύ ικανοποιητικά επίπεδα!



Στην αρχή, η γύρη που συλλέγαμε ήταν κίτρινη (μονόχρωμη σχεδόν) και σε μικρούς κόκκους αλλά όπως περνούσαν οι μέρες άλλαξαν τα πράγματα και συλλέγαμε πολύχρωμη και μεγάλοι σε κόκκοι γυρη, βέβαια αυτό οφείλεται στο γεγονός στο ότι όλα τα λουλούδια έχουν διάφορους χρωματισμούς γύρης και σιγά σιγά ανθίζουν κάθε μέρα και διαφορετικά άνθη! Η καλύτερη γύρη σε ποιότητα και θρεπτικότητα είναι αυτή που έχει ποικιλομορφία χρωματισμού κόκκων και αυτή που συλλέγεται μακριά από μονοκαλλιέργειες.



Η γύρη όπως είναι γνωστό (όχι στο ευρέως κοινό δυστυχώς) είναι πολύ καλή για τον οργανισμό μας, βοηθάει σε πάρα πολλές παθήσεις και γενικά βοηθάει στην τόνωση.




Οι αλλεργιολόγοι συνήθως συνιστούν στους ασθενείς τους, με αλλεργική ρινίτιδα να καταναλώνουν 2-3 κόκκους γύρη η και λίγο παραπάνω ώστε να δημιουργηθούν αντισώματα στον οργανισμό τους και να απαλειφθούν από τις αλλεργίες τους.

Εμείς μαζεύουμε την γύρη με τις κοινές γυρεοπαγίδες στην είσοδο της κυψέλης, την συσκευάζομαι νωπή και αποξηραμένη.







Οι γυρεοπαγίδες μπαίνουν μόνο σε γερά μελίσσια, διώροφα που έχουν γερούς πληθυσμούς ώστε να έχουμε μεγαλύτερη επιτυχία στην συλλογή γύρης (σε ποσότητα). Πρέπει όμως να προσέχουμε να μην μπλοκάρουν στην είσοδο έξοδο οι μέλισσες, εκεί θα υπάρξει πρόβλημα. Δεν αφήνουμε για πολύ καιρό τις γυρεοπαγίδες στα μελίσσια γιατί προκαλούμε εξασθένηση του μελισσιού με την συνεχόμενη συλλογή γύρης.


Την μαζεύουμε κάθε σούρουπο σε άσπρους κουβάδες (είναι επίφοβο να τα αφήσουμε να μαζευτεί κάθε 2 μέρες γιατί χαλάει η ποιότητα και δεύτερον μπορεί να βρέξει και να λιώσει η γύρη), την καθαρίζουμε αυθημερόν, την συσκευάζουμε και την αποθηκεύουμε.



Η νωπή μπαίνει κατευθείαν κατάψυξη.



Κατά την γνώμη μας ότι είναι νωπό είναι και πιο θρεπτικό αλλά οι απόψεις διίστανται σε αυτό το θέμα.

Τέλος η συλλογή γύρης προς το παρόν τώρα είμαστε ευχαριστήμενοι που άρχισαν οι βροχές απόψε ώστε να δυναμώσει το μελίτωμα του ελάτου....

Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Αργοπορία Συλλογή Γύρης




Επειδή φέτος η Δυτική Ελλάδα ήταν πολύ φτωχή στην συλλογή γύρης αποφασίσαμε τελικά να μαζέψουμε γύρη από το μόνιμο μελισσοκομείο μας που βρίσκεται στον Αϊρο στους πρόποδες του Καυκιού και της Κόψης του χωρίου μας Χρύσω στον Νομό Ευρυτανίας. Στην περιοχή δεν υπάρχει ίχνος καλλιέργειας και η ποιότητα της γύρης λόγω της τεράστιας βιοποικιλότητας ειναι άριστη.


Ο κοριός, η μέλισσα, και το δάκρυ του ελάτου!!





















Κοιτάμε το "Βελούχι" που έχει ακόμη χιόνι στην κορυφή του και μας φαίνεται απίστευτο αλλά αληθινό που οι μέλισσες συλλέγουν το μελίτωμα απ' τον έλατο.