Κράζοντας τα "Πρωτογόνια"...

Πριν 2 εβδομάδες είχαμε έντονη δραστηριότητα σμηνουργιών στα έλατα, τώρα βέβαια αυτό έχει σταματήσει λόγω του ότι έχει πέσει δραματικά η θερμοκρασία στον Νομό Ευρυτανίας και καθημερινά βρέχει εδώ και μια εβδομάδα.

Μερικοί μελισσοκόμοι παραξενεύτηκαν απ' το γεγονός ότι σμηνουργούν τέτοια εποχή τα μελίσσια θεωρώντας ότι είναι τέλη Ιούνη και είναι κάτι σπάνιο.

Όχι δεν είναι κάτι το σπάνιο εδώ στα ορεινά...συνήθεις είναι! Πριν αρκετά χρόνια, ακόμη και τώρα οι παλιοί όταν σμηνουργεί ένα μελίσσι λένε "Πάμε να κράξουμε το μελίσσι" εννοώντας ότι θα τρίψουν μελισσόχορτο να γυρίσει πίσω η σμηνουργία, ή όταν ήταν το "σμάρι" στον αέρα εν πτήση να ρίξουν χαλίκια να πέσει καταγής το "σμάρι".


Πάμε να σας δείξω πως "κράζουμε" ενα "σμάρι" μέσα σε μια παραδοσιακή κυψέλη της Ευρυτανίας, το οποίο λεγεται "κερνί" . Τρίβουμε αρκετά καλά το εσωτερικό του κερνιού με μελισσόχορτο (το γνωστό βότανο).



Και σαν στρατιωτίνες μπαίνουν μέσα στο "κερνί" οι μέλισσες....





Μια μέρα ενας γεωπόνος απ' την Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης που μας έκανε καταμέτρηση των μελισσιών για την θεώρηση του μελισσοκομικού βιβλιαρίου, παραξενεύτηκε οτι τρίβοντας μελισσόχορτο το μελίσσι επιστρέφει έκει που το "κράζεις".



...αυτά είναι ένα απ' τα μυστικά της μελισσοκομίας....

Σμηνουργίες.......μέσα στα έλατα.....

Σμηνουργίες..... απ' την μία έχουν πλάκα και απ την άλλη πολύ φασαρία, προσφέρει και πονοκεφάλους και στενοχώριες!!

Πριν λίγες μέρες τρυγούσαμε με τον πατέρα μου μελίσσια στις τοποθεσίες Μπαγασάκη Ευρυτανίας και Μικρό Χωριό Ευρυτανίας.




Είχαμε τρυγήσει στο Μικρό Χωριό την Τετάρτη και την Πέμπτη είχαμε πάει να βάλουμε τις κερήθρες τις τρυγημένες στα μελίσσια πάλι και μετά πήγαμε να τρυγήσουμε στο Μπαγασάκη και μόλις φτάνουμε τι να δούμε ένα θηρίο μελίσσι να είναι στο αέρα. Πεταγόμαστε απ' το φορτηγό να το προλάβουμε.



-"Λίτσα κοίτα το...να δεις που θα καθίσει να πάω να πάρω λίγο μελισσόχορτο να το κράξω και ένα πάτωμα με πλαίσια" μου λέει ο πατέρας μου.

Ε το είδα έκατσε πάνω στην κορυφή απ τον έλατο και μετά πήρα το βλέμμα μου από εκεί, έμεινα ήσυχη και σίγουρη οτι έκατσε εκεί. Ανεβαίνει πάνω στον έλατο ο πατέρας...τίποτα δεν βλέπει ουτε ακούει...

-"Λίτσα είσαι σίγουρη ότι έκατσε εδώ..???"...γελάει
-"Μα το είδα..ε κοίτα και στον διπλανό"

...πάει κοιτάει στο διπλανό...ΤΖΙΦΟΣ.....έφυγε είχε παει πιο κάτω μέσα στο ελατοδάσος το "γονίδι"....είναι δύσκολο να βρείς και να δείς που κάθεται μέσα στα έλατα ένα "σμάρι"/"γονίδι".



Τελικά όλο με πείραζε ο πατέρας μου μετά.....δεν βαριέσαι στεναχωρήθηκα αλλά είχα και τον πατέρα που μου έλεγε συνέχεια αστεία όταν τρυγούσαμε....

-"Α ρε Λίτσα...Εχασες το μελισσάκι μου.......α ρε Λίτσα"

Πλούσια Συλλογή Γύρης...

Φέτος λόγω ανομβρίας φοβηθήκαμε πάρα πολύ ότι δεν θα μπορέσουμε να μαζέψουμε γύρη. Τελικά τα καταφέραμε και συλλέξαμε αρκετή σε πολύ ικανοποιητικά επίπεδα!



Στην αρχή, η γύρη που συλλέγαμε ήταν κίτρινη (μονόχρωμη σχεδόν) και σε μικρούς κόκκους αλλά όπως περνούσαν οι μέρες άλλαξαν τα πράγματα και συλλέγαμε πολύχρωμη και μεγάλοι σε κόκκοι γυρη, βέβαια αυτό οφείλεται στο γεγονός στο ότι όλα τα λουλούδια έχουν διάφορους χρωματισμούς γύρης και σιγά σιγά ανθίζουν κάθε μέρα και διαφορετικά άνθη! Η καλύτερη γύρη σε ποιότητα και θρεπτικότητα είναι αυτή που έχει ποικιλομορφία χρωματισμού κόκκων και αυτή που συλλέγεται μακριά από μονοκαλλιέργειες.



Η γύρη όπως είναι γνωστό (όχι στο ευρέως κοινό δυστυχώς) είναι πολύ καλή για τον οργανισμό μας, βοηθάει σε πάρα πολλές παθήσεις και γενικά βοηθάει στην τόνωση.




Οι αλλεργιολόγοι συνήθως συνιστούν στους ασθενείς τους, με αλλεργική ρινίτιδα να καταναλώνουν 2-3 κόκκους γύρη η και λίγο παραπάνω ώστε να δημιουργηθούν αντισώματα στον οργανισμό τους και να απαλειφθούν από τις αλλεργίες τους.

Εμείς μαζεύουμε την γύρη με τις κοινές γυρεοπαγίδες στην είσοδο της κυψέλης, την συσκευάζομαι νωπή και αποξηραμένη.







Οι γυρεοπαγίδες μπαίνουν μόνο σε γερά μελίσσια, διώροφα που έχουν γερούς πληθυσμούς ώστε να έχουμε μεγαλύτερη επιτυχία στην συλλογή γύρης (σε ποσότητα). Πρέπει όμως να προσέχουμε να μην μπλοκάρουν στην είσοδο έξοδο οι μέλισσες, εκεί θα υπάρξει πρόβλημα. Δεν αφήνουμε για πολύ καιρό τις γυρεοπαγίδες στα μελίσσια γιατί προκαλούμε εξασθένηση του μελισσιού με την συνεχόμενη συλλογή γύρης.


Την μαζεύουμε κάθε σούρουπο σε άσπρους κουβάδες (είναι επίφοβο να τα αφήσουμε να μαζευτεί κάθε 2 μέρες γιατί χαλάει η ποιότητα και δεύτερον μπορεί να βρέξει και να λιώσει η γύρη), την καθαρίζουμε αυθημερόν, την συσκευάζουμε και την αποθηκεύουμε.



Η νωπή μπαίνει κατευθείαν κατάψυξη.



Κατά την γνώμη μας ότι είναι νωπό είναι και πιο θρεπτικό αλλά οι απόψεις διίστανται σε αυτό το θέμα.

Τέλος η συλλογή γύρης προς το παρόν τώρα είμαστε ευχαριστήμενοι που άρχισαν οι βροχές απόψε ώστε να δυναμώσει το μελίτωμα του ελάτου....

Αργοπορία Συλλογή Γύρης

Επειδή φέτος η Δυτική Ελλάδα ήταν πολύ φτωχή στην συλλογή γύρης αποφασίσαμε τελικά να μαζέψουμε γύρη από το μόνιμο μελισσοκομείο μας που βρίσκεται στον Αϊρο στους πρόποδες του Καυκιού και της Κόψης του χωρίου μας Χρύσω στον Νομό Ευρυτανίας. Στην περιοχή δεν υπάρχει ίχνος καλλιέργειας και η ποιότητα της γύρης λόγω της τεράστιας βιοποικιλότητας ειναι άριστη.

Ο κοριός, η μέλισσα, και το δάκρυ του ελάτου!!

Κοιτάμε το "Βελούχι" που έχει ακόμη χιόνι στην κορυφή του και μας φαίνεται απίστευτο αλλά αληθινό που οι μέλισσες συλλέγουν το μελίτωμα απ' τον έλατο.

Τα παράξενα της Φύσης

Περίπου 50 μέρες πιο νωρίς απ' ότι το συνηθισμένο, χιονισμένες οι βουνοκορφές, ειδικά στο "Βελούχι" και τα μελίσσια άσπρισαν!!!
Ο κοριός στα φόρτσα του!!!!!!!!!!!..

Κατασκευή Κουβελιών (Κερνιών)

Αυτές τις μέρες ασχολούμαστε μαζί με τον πατέρα μου με την κατασκευή των παραδοσιακών κυψελών. Κουβέλια τα λέμε, η γιαγιά μου Ευαγγελία και ο προ-προπάππος μου Νικόλας διατηρούσαν αυτά τα μελίσσια στο χωριό μου, Χρύσω.

Σήμερα, συνεχίζουμε την παράδοση αυτή προς μνήμην αυτών και από καθαρά ενδιαφέρον.

Τα έχουμε μόνιμα στην τοποθεσία "Άϊρος" στο χωριό Χρύσω. Σε αυτη την τοποθεσία η οικογένεια Καρανίκα διατηρει μελισσοκομείο πανω απο 150 χρόνια.